Politiek: de kunst van iets beloven en het tegenovergestelde doen

Politiek is soms net een komische voorstelling. Je hoort politici beloften doen. De ene keer klinken ze als een kerkkoor met zangknaapjes en de andere keer als een mop van slechte kwaliteit. Het is een wereld vol tegenstrijdigheden waarin we soms moeten glimlachen om niet in huilen uit te barsten.

Neem het milieu. Politici zeggen: “We gaan voor groen en duurzaam!”. Tegelijkertijd worden nieuwe wegen of een nieuw vliegveld gepland alsof het een bord spaghetti is dat we even uitbreiden. Het is alsof iemand roept: “Eet gezond!”, en vervolgens met bord vol donuts een kleuterklas binnenstapt. Je weet nooit of je moet lachen of met je hoofd tegen de muur moet bonken uit pure frustratie.

Neem nou de Sociale Zekerheid. Iedereen krijgt een kans, wordt er gezegd. Maar ondertussen moet je door formulieren navigeren die zo lang zijn, dat het wel lijkt of je een roman aan het lezen bent. Het voelt alsof je uitnodiging krijgt voor een feestje… en bij de deur blijkt het een escape room van drie uur te zijn.

Soms lijken politieke debatten op een circus. Er is een act met een clown die iets belooft, een acrobaat die het tegendeel bewijst en een ringmeester die roept: “Alles onder controle!”, terwijl het publiek denkt: “jaja…het zal wel”. Het mooie? Ondanks de chaos blijf je kijken, want je wilt weten welke stunt er nu weer volgt.

De humor zit hem in de kleine details: woorden die ineens een heel andere betekenis krijgen, plannen die op magische wijze veranderen in iets totaal anders, en politici die schijnbaar vergeten dat de rest van ons alles zien en begrijpen. Het is een mix van verwarring en vermaak.

Conclusie: Politiek is soms absurd, vol tegenstrijdigheden en vooral hilarisch als je er om kunt lachen. De kunst is om niet alles serieus te nemen – anders word je er gek van!